διήγησις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	διήγησῐς	αἱ	διηγήσεις
γενική	τῆς	διηγήσεως	τῶν	διηγήσεων
δοτική	τῇ	διηγήσει	ταῖς	διηγήσεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	διήγησῐν	τὰς	διηγήσεις
κλητική ὦ!		διήγησῐ		διηγήσεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		διηγήσει
γεν-δοτ	τοῖν		διηγησέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'δύναμις' όπως «δύναμις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

διήγησις < διηγέομαι / διηγοῦμαι (< διά, δι- + ἡγέομαι), διηγη- + -σις

Ουσιαστικό

διήγησις, -εως θηλυκό

1. διήγηση, αφήγηση, εξιστόρηση
2. δήλωση

Συγγενικά

• διήγημα

→ και δείτε τη λέξη διηγέομαι

Πηγές

• διήγησις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.