διαβουκόληση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	διαβουκόληση	οι	διαβουκολήσεις
γενική	της	διαβουκόλησης*	των	διαβουκολήσεων
αιτιατική	τη	διαβουκόληση	τις	διαβουκολήσεις
κλητική		διαβουκόληση		διαβουκολήσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, διαβουκολήσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

διαβουκόληση < διά + βουκόλος (βοσκός βοδιών)

Ουσιαστικό

διαβουκόληση θηλυκό

1. η καθοδήγηση των βοδιών για βοσκή
2. η εξαπάτηση και παράσυρση του πλήθους από λαοπλάνους

Μεταφράσεις

    διαβουκόληση