διαιώνιση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	διαιώνιση	οι	διαιωνίσεις
γενική	της	διαιώνισης*	των	διαιωνίσεων
αιτιατική	τη	διαιώνιση	τις	διαιωνίσεις
κλητική		διαιώνιση		διαιωνίσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, διαιωνίσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

διαιώνιση < διαιωνίζω (διαιώνι(σ)-) + -ση

στην καθαρεύουσα: διαιώνισις

Προφορά

ΔΦΑ : /ði.eˈo.ni.si/

τυπογραφικός συλλαβισμός : δι‐αι‐ώ‐νι‐ση

Ουσιαστικό

διαιώνιση θηλυκό

1. η διατήρηση στους αιώνες, για πάντα

     Η διαιώνιση του είδους.

2. η υπερβολική παράταση

     Η διαιώνιση μιας θλιβερής κατάστασης.

Συγγενικά

• διαιωνίζω
• διαιωνίζομαι

Μεταφράσεις

    διαιώνιση

αγγλικά : perpetuation (en) γαλλικά : perpétuation (fr), éternisation (fr), pérennisation (fr) ιταλικά : perpetuazione (it)