διαταράκτης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	διαταράκτης	οι	διαταράκτες
γενική	του	διαταράκτη	των	διαταρακτών
αιτιατική	τον	διαταράκτη	τους	διαταράκτες
κλητική		διαταράκτη		διαταράκτες
Κατηγορία όπως «ναύτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

διαταράκτης < διαταράσσω + -της (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική perturbateur)

Ουσιαστικό

διαταράκτης αρσενικό

• κάποιος που διαταράσσει

Μεταφράσεις

    διαταράκτης

αγγλικά : perturbator (en)· (παρεμποδιστής: disruptor (en)) γαλλικά : perturbateur (fr)