δικαίωση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	δικαίωση	οι	δικαιώσεις
γενική	της	δικαίωσης*	των	δικαιώσεων
αιτιατική	τη	δικαίωση	τις	δικαιώσεις
κλητική		δικαίωση		δικαιώσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, δικαιώσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

δικαίωση < αρχαία ελληνική δικαίωσις < δικαιόω / δικαιῶ (σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική justification)

Προφορά

ΔΦΑ : /ðiˈce.o.si/

Ουσιαστικό

δικαίωση θηλυκό

• η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του δικαιώνω
  1. (νομικός όρος) η απόδοση δίκιου σε κάποιον, η απαλλαγή από κατηγορία, η αθώωση
  2. η αναγνώριση ότι κάτι ήταν δίκαιο και σωστό ή ότι κάποιος είχε δίκιο σε κάτι που υποστήριζε

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις δικαιώνω, δίκαιο και δίκη

Μεταφράσεις

    δικαίωση

γαλλικά : justification (fr), rédemption (fr)