δικαιοπάροχος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο/η	δικαιοπάροχος	οι	δικαιοπάροχοι
γενική	του/της του	δικαιοπαρόχου δικαιοπάροχου	των	δικαιοπαρόχων & δικαιοπάροχων
αιτιατική	τον/τη	δικαιοπάροχο	τους/τις τους	δικαιοπαρόχους δικαιοπάροχους
κλητική		δικαιοπάροχε		δικαιοπάροχοι
Ο δεύτερος τύπος της γενικής ενικού και αιτιατικής πληθυντικού, μόνο για το αρσενικό.
Κατηγορία όπως «βιομήχανος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

δικαιοπάροχος < δίκαι(ο) + -ο- + ελληνιστική κοινή πάροχος (που παρέχει)

Ουσιαστικό

δικαιοπάροχος αρσενικό ή θηλυκό

• (νομικός όρος) που δίνει ή μεταβιβάζει δικαιώματα στον δικαιοδόχο

Δείτε επίσης

• δικαιοδόχος

Μεταφράσεις

    δικαιοπάροχος