δικηγόρος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο/η	δικηγόρος	οι	δικηγόροι
γενική	του/της	δικηγόρου	των	δικηγόρων
αιτιατική	τον/τη	δικηγόρο	τους/τις	δικηγόρους
κλητική		δικηγόρε		δικηγόροι
Κατηγορία όπως «ζωγράφος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

δικηγόρος < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική δικήγορος < δίκη (< αρχαία ελληνική δίκη) + -ήγορος (< αρχαία ελληνική ἀγορεύω)

δικηγόρος αρσενικό ή θηλυκό (θηλυκό & δικηγορίνα)

(νομικός όρος, επάγγελμα) νομικός που αναλαμβάνει να υπερασπιστεί ή να χειριστεί τα συμφέροντα κάποιου πελάτη του σε δικαστήριο ή όπου αλλού χρειάζεται, να δώσει νομικές συμβουλές κ.λπ.
(κατ’ επέκταση) κάποιος που αυτόκλητος παρεμβαίνει προς υποστήριξη κάποιου ή κάποιας άποψης

→ και δείτε τις λέξεις δίκη, αγορεύω και αγορά

δικηγόρος του διαβόλου που υποστηρίζει (ενίοτε χωρίς να την πιστεύει) μια αντίθετη άποψη, κάνοντας πιο έντονη ή ενδιαφέρουσα μια συζήτηση ή επιτρέποντας να φωτιστούν κι άλλες πλευρές

δικηγόρος