δουλίτσα
Νέα ελληνικά (el)
[επεξεργασία]| ↓ πτώσεις | ενικός | πληθυντικός | ||
|---|---|---|---|---|
| ονομαστική | η | δουλίτσα | οι | δουλίτσες |
| γενική | της | δουλίτσας | — | |
| αιτιατική | τη | δουλίτσα | τις | δουλίτσες |
| κλητική | δουλίτσα | δουλίτσες | ||
| Η γενική πληθυντικού σε -ών δε συνηθίζεται. | ||||
| Κατηγορία όπως «πείνα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά | ||||
Ετυμολογία
[επεξεργασία]
- δουλίτσα < δουλ(ειά) + υποκοριστικό επίθημα -ίτσα
Προφορά
[επεξεργασία]
- ΔΦΑ : /ðuˈli.t͡sa/
- τυπογραφικός συλλαβισμός : δου‐λί‐τσα
Ουσιαστικό
[επεξεργασία]
δουλίτσα θηλυκό
- υποκοριστικό του δουλειά, μικροδουλειά
- δουλειά, κάτι όχι ιδιαίτερο σοβαρό που έχω να κάνω
Έχω να κάνω κάτι δουλίτσες αύριο στο κέντρο.
- (οικείο) δουλειά, εργασία
- Κοίτα να βρεις καμιά δουλίτσα, ως πότε θα σε τρέφει ο πατέρας σου;
Μεταφράσεις
[επεξεργασία]
Κατηγορίες:
- Ουσιαστικά που κλίνονται όπως το 'πείνα' (νέα ελληνικά)
- Ουσιαστικά θηλυκά (νέα ελληνικά)
- Ουσιαστικά χωρίς γενική πληθυντικού (νέα ελληνικά)
- Λέξεις με υποκοριστικό επίθημα -ίτσα (νέα ελληνικά)
- Λήμματα με προφορά ΔΦΑ (νέα ελληνικά)
- Νέα ελληνικά
- Ουσιαστικά (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)
- Υποκοριστικά ουσιαστικά (νέα ελληνικά)
- Οικείοι όροι (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)