δυσήνιος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο/η	δυσήνιος	το	δυσήνιο
γενική	του/της	δυσήνιου	του	δυσήνιου
αιτιατική	τον/τη	δυσήνιο	το	δυσήνιο
κλητική		δυσήνιε		δυσήνιο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	δυσήνιοι	τα	δυσήνια
γενική	των	δυσήνιων	των	δυσήνιων
αιτιατική	τους/τις	δυσήνιους	τα	δυσήνια
κλητική		δυσήνιοι		δυσήνια
Λόγιο επίθετο που δε συνηθίζει τον νεότερο τύπο του θηλυκού σε -α.
ομάδα '-ος -ος -ο', Κατηγορία όπως «εμβολοφόρος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

δυσήνιος < αρχαία ελληνική δυσήνιος (δυσ- + ηνίο)

Επίθετο

δυσήνιος, -ος, -ο

• απείθαρχος, που δεν τιθασεύεται εύκολα, αδάμαστος, αυτός που δύσκολα δέχεται χαλινάρι

Μεταφράσεις

    δυσήνιος

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	δυσήνιος	τὸ	δυσήνιον
γενική	τοῦ/τῆς	δυσηνίου	τοῦ	δυσηνίου
δοτική	τῷ/τῇ	δυσηνίῳ	τῷ	δυσηνίῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	δυσήνιον	τὸ	δυσήνιον
κλητική ὦ!		δυσήνιε		δυσήνιον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	δυσήνιοι	τὰ	δυσήνιᾰ
γενική	τῶν	δυσηνίων	τῶν	δυσηνίων
δοτική	τοῖς/ταῖς	δυσηνίοις	τοῖς	δυσηνίοις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	δυσηνίους	τὰ	δυσήνιᾰ
κλητική ὦ!		δυσήνιοι		δυσήνιᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	δυσηνίω	τὼ	δυσηνίω
γεν-δοτ	τοῖν	δυσηνίοιν	τοῖν	δυσηνίοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «δύσκολος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

δυσήνιος < → λείπει η ετυμολογία

Επίθετο

δυσήνιος -ος, -ον (ελληνιστική κοινή)

1. (για ζώα) αδάμαστος

   ※  1ος/2ος κε αιώνας Επίκτητος, Επικτήτειον Γνωμολογικόν [Gnomologium Epicteteum (e Stobaei libris 3-4)], Section 63 @scaife.perseus

   Καθάπερ ἀγαθὸς πωλοδάμνης οὐ τῶν πώλων τοὺς μὲν ἀγαθοὺς τρέφει, τοὺς δὲ δυσηνίους λιμώττειν ἐᾷ, ἀλλὰ τρέφει μὲν ἐπ' ἴσης ἄμφω, κολάζει δὲ μᾶλλον θάτερον ἐξισοῦν θατέρῳ βιαζόμενος μέρει: οὕτω καὶ κηδεμονικὸς ἀνὴρ καὶ πολιτικῆς ἐπιστήμων δυνάμεως τῶν πολιτῶν τοὺς μὲν εὐγνώμονας ποιεῖν ἐπιχειρεῖ, τοὺς δὲ ἔμπαλιν οὐ καθάπαξ διαφθείρεσθαι,

   ※  2ος/3ος κε αιώνας Φλάβιος Φιλόστρατος, Βίος Απολλωνίου του Τυανέως, Βιβλίο Α

   κἀκεῖνον μέν, ὥσπερ οἱ καταψῶντες τοὺς δυσηνίους τε καὶ μὴ εὐαγώγους τῶν ἵππων, ἐς πειθὼ ἤγαγε καὶ μετερρύθμισε τῶν ἁμαρτημάτων πολλῶν ὄντων,

2. (για ανθρώπους) απείθαρχος, ατίθασος, αδάμαστος

   ※  2ος/3ος κε αιώνας ⌘ Ωριγένης, Expositio in Proverbia (fragmenta e catenis), 2.4 @scaife.perseus

   εἰ δὲ νέους δύναται συνετίζειν ἔνθα πολὺ τὸ δυσήνιον, μὴ παρούσης· πολλῷ μᾶλλον πρεσβύτῃ ὠφέλιμος.

3. (μεταφορικά) ανεξέλεγκτος

Επίθετο

δυσήνιος -ος, -ον

• αυτός που εύκολα πέφτει σε ανία, αυτός που εύκολα εκνευρίζεται, βαρύθυμος

  ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Ἱπποκράτης, Ἐπιδημίαι, Epidemiarum, 3.17.11 @scaife.perseus

  Ἐν Θάσῳ γυνὴ δυσήνιος, ἐκ λύπης μετὰ προφάσιος ὀρθοστάδην ἐγένετο ἄγρυπνός τε καὶ ἄσιτος,

  ≈ συνώνυμα: δυσάνιος

Πηγές

• δυσήνιος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.