δυσοίωνος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	δυσοίωνος	η	δυσοίωνη	το	δυσοίωνο
γενική	του	δυσοίωνου	της	δυσοίωνης	του	δυσοίωνου
αιτιατική	τον	δυσοίωνο	τη	δυσοίωνη	το	δυσοίωνο
κλητική		δυσοίωνε		δυσοίωνη		δυσοίωνο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	δυσοίωνοι	οι	δυσοίωνες	τα	δυσοίωνα
γενική	των	δυσοίωνων	των	δυσοίωνων	των	δυσοίωνων
αιτιατική	τους	δυσοίωνους	τις	δυσοίωνες	τα	δυσοίωνα
κλητική		δυσοίωνοι		δυσοίωνες		δυσοίωνα
Κατηγορία όπως «όμορφος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

δυσοίωνος < δυσ- + οιων(ός) + -ος

Προφορά

ΔΦΑ : /ðiˈsi.o.nos/

Επίθετο

δυσοίωνος, -η, -ο

που προμηνύει κάτι κακό
τα σημάδια της αρρώστιας ήταν δυσοίωνα και οι προβλέψεις του γιατρού ήταν απαισιόδοξες

※ 20ός/21ος αιώνας ⌘ Χρήστος Χωμενίδης, 1966‑, Ο κόσμος στα μέτρα του, αρχική δημοσίευση: (2012), εκδόσεις: Πατάκη, Αθήνα 2016, ISBN 9789601645704, @google.gr/books
Ήταν πολύ ψηλοί και εντυπωσιακά καλλίγραμμοι - ευρύστερνοι και μπρατσωμένοι οι άντρες, με μέση δαχτυλίδι και στήθος που θα τρύπαγε, λες, τα κουρέλια τους οι γυναίκες. Το χρώμα του δέρματός τους σε απωθούσε μοναχά - ένα δυσοίωνο σταχτί, όπως εκείνο που παίρνει ο άνθρωπος αφού πεθάνει ...

※ μια τεράστια σε έκταση πεδιάδα, για την οποία ο Πάτρικ Λι Φέρμορ, οδοιπορώντας την το 1934, θα γράψει: «...απόλυτα άγονη και έρημη, και με το δικό της δυσοίωνο τρόπο πολύ όμορφη. Μόνο γαϊδουράγκαθα φυτρώνουν εδώ πέρα, και ακόμα κι αυτά μαραίνονται και σκορπίζουν με τον άνεμο στην επιφάνεια της στέπας, και μπλέκονται με άλλα ώσπου σχηματίζουν τεράστιες κινούμενες σφαίρες, σαν γιγάντια χνούδια». (Κώστας Ακρίβος, Όνομα πατρός: Δούναβης, εκδ. Μεταίχμιο, 2025)