εθνάρχης
Νέα ελληνικά (el)
[επεξεργασία]| ↓ πτώσεις | ενικός | πληθυντικός | ||
|---|---|---|---|---|
| ονομαστική | ο | εθνάρχης | οι | εθνάρχες |
| γενική | του | εθνάρχη | των | εθναρχών |
| αιτιατική | τον | εθνάρχη | τους | εθνάρχες |
| κλητική | εθνάρχη | εθνάρχες | ||
| Η γενική ενικού και εθνάρχου σε επίσημο ύφος λόγου. | ||||
| Κατηγορία όπως «ναύτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά | ||||
Ετυμολογία
[επεξεργασία]
- εθνάρχης < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἐθνάρχης (κυβερνήτης έθνους).[1] Συγχρονικά αναλύεται σε έθν(ος) + -άρχης
Προφορά
[επεξεργασία]
- ΔΦΑ : /eˈθnaɾ.çis/
- τυπογραφικός συλλαβισμός : εθ‐νάρ‐χης
Ουσιαστικό
[επεξεργασία]
εθνάρχης αρσενικό
- (τιμητικά) ο αρχηγός κάποιου έθνους
- τίτλος των αρχιεπισκόπων της Κύπρου
- Οδός Εθνάρχου Μακαρίου
Συγγενικά
[επεξεργασία]
Μεταφράσεις
[επεξεργασία]
Αναφορές
[επεξεργασία]
- ↑ εθνάρχης - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
Κατηγορίες:
- Ουσιαστικά που κλίνονται όπως το 'ναύτης' (νέα ελληνικά)
- Ουσιαστικά αρσενικά (νέα ελληνικά)
- Λόγια διαχρονικά δάνεια από την ελληνιστική κοινή (νέα ελληνικά)
- Προέλευση λέξεων από την ελληνιστική κοινή (νέα ελληνικά)
- Λέξεις με επίθημα -άρχης (νέα ελληνικά)
- Λήμματα με προφορά ΔΦΑ (νέα ελληνικά)
- Νέα ελληνικά
- Ουσιαστικά (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)