εκκαμίνευση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	εκκαμίνευση	οι	εκκαμινεύσεις
γενική	της	εκκαμίνευσης*	των	εκκαμινεύσεων
αιτιατική	την	εκκαμίνευση	τις	εκκαμινεύσεις
κλητική		εκκαμίνευση		εκκαμινεύσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, εκκαμινεύσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

εκκαμίνευση < εκκαμινεύ(ω) + -ση < καμίνι

Ουσιαστικό

εκκαμίνευση θηλυκό

• η τοποθέτηση ενός ορυκτού ή μεταλλεύματος σε καμίνι με υψηλή θερμοκρασία, προκειμένου να το επεξεργαστούμε ή να παράγουμε κάποιο προϊόν

Συγγενικά

• εκκαμινεύω

→ δείτε τη λέξη καμίνι

Μεταφράσεις

    εκκαμίνευση