ελάτη

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	ελάτη	οι	ελάτες
γενική	της	ελάτης	των	ελατών
αιτιατική	την	ελάτη	τις	ελάτες
κλητική		ελάτη		ελάτες
Κατηγορία όπως «νίκη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ελάτη < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἐλάτη.

Προφορά

ΔΦΑ : /eˈla.ti/

τυπογραφικός συλλαβισμός : ε‐λά‐τη

Ουσιαστικό

ελάτη θηλυκό

• (λόγιο, επίσημο) άλλη μορφή του έλατο

   ξυλεία ελάτης

Σύνθετα

• ερυθρελάτη

Μεταφράσεις

    ελάτη → δείτε έλατο