ελληνο-

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

ελληνο- < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἑλληνο-, Ἑλλην- + -ο- < Ἕλλην

Προφορά

ΔΦΑ : /e.li.no/

τυπογραφικός συλλαβισμός : ελ‐λη‐νο-

Πρόθημα

ελληνο-, ελληνό- (ή ελλην- πριν από ο)

1. πρώτο συνθετικό λέξεων που δηλώνει μερική καταγωγή από την Ελλάδα μαζί με κάποια άλλη χώρα

   ελληνοαμερικάνος

2. πρώτο συνθετικό λέξεων που δηλώνει την ελληνική φύση μιας έννοιας ή ενός αντικειμένου

   ελληνοχριστιανός

   ελληνόγλωσσος, ελληνόπουλο

   ελληνορθόδοξος

ελληνική καταγωγή ελληνοαγγλικός ελληνοαλβανικός ελληνοαμερικανικός Ελληνοαμερικάνος, Ελληνοαμερικάνα ελληνογαλλικός ελληνογερμανικός Ελληνοεβραίος, Ελληνοεβραία ελληνοϊταλικός ελληνοκυπριακός Ελληνοκύπριος, Ελληνοκύπρια ελληνορωμαϊκός ελληνοτουρκικός

ελληνικά χαρακτηριστικά, γλώσσα ελληνοβαρεμένος ελληνογενής ελληνόγλωσσος ελληνοδιδάσκαλος ελληνοκεντρικός ελληνολάτρης ελληνομαθής ελληνομάχος ελληνόπουλο ελληνοπρέπεια ελληνορθόδοξος ελληνόφωνος ελληνοχριστιανικός ελληνοχριστιανός

Δείτε επίσης

• Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα ελληνο- στο Βικιλεξικό
• Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα ελληνό- στο Βικιλεξικό
• Νεοελληνικές λέξεις με πρόθημα ελλην- στο Βικιλεξικό