εμπρόθετος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	εμπρόθετος	η	εμπρόθετη	το	εμπρόθετο
γενική	του	εμπρόθετου	της	εμπρόθετης	του	εμπρόθετου
αιτιατική	τον	εμπρόθετο	την	εμπρόθετη	το	εμπρόθετο
κλητική		εμπρόθετε		εμπρόθετη		εμπρόθετο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	εμπρόθετοι	οι	εμπρόθετες	τα	εμπρόθετα
γενική	των	εμπρόθετων	των	εμπρόθετων	των	εμπρόθετων
αιτιατική	τους	εμπρόθετους	τις	εμπρόθετες	τα	εμπρόθετα
κλητική		εμπρόθετοι		εμπρόθετες		εμπρόθετα
Κατηγορία όπως «όμορφος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία 1

εμπρόθετος < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα ἐμπρόθετος, λόγιος σχηματισμός κατά το μεσαιωνικό επίθετο ἐμπρόθετος αλλά με άλλη σημασία < εμ- + πρόθε(σις) + -τος. Παραβάλετε έναρθρος για τον σχηματισμό.

Προφορά

ΔΦΑ : /emˈbɾo.θe.tos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : εμ‐πρό‐θε‐τος

τονικό παρώνυμο: εμπροθέτως

Επίθετο

εμπρόθετος, -η, -ο

• (γραμματική) που συντάσσεται με πρόθεση

  → χρειάζεται παράδειγμα

  ≤ συνυπώνυμα: έναρθρος

Πολυλεκτικοί όροι

• εμπρόθετος προσδιορισμός

Παράγωγα

• εμπρόθετα (επίρρημα)
• εμπροθέτως (λόγιο επίρρημα)

Ετυμολογία 2

εμπρόθετος < (διαχρονικό δάνειο) μεσαιωνική ελληνική ἐμπρόθετος < εμ- + πρόθε(σις) + -τος

Επίθετο

εμπρόθετος, -η, -ο

• (λόγιο, επιστημονικός όρος, για ενέργεια) που ξεκινάει, γίνεται σκόπιμα με πρόθεση, με κάποια επιδίωξη

  → χρειάζεται παράδειγμα

  ≈ συνώνυμα: σκόπιμος, συνειδητός

Παράγωγα

• εμπροθέτως (λόγιο επίρρημα)

Δείτε επίσης

• επιπρόσθετος