εναπόκειται

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

εναπόκειται < εναπόκειμαι < αρχαία ελληνική ἐναπόκειμαι

Προφορά

ΔΦΑ : /e.naˈpo.ci.te/

Ρήμα

εναπόκειται (αποθετικό ρήμα), (απρόσωπο, μόνο στον ενεστώτα)

• εξαρτάται από την απόφαση κάποιου, είναι στην κρίση κάποιου

Συνώνυμα

• απόκειται

Μεταφράσεις

    εναπόκειται

→ δείτε τη λέξη απόκειται