εναργής

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	εναργής	η	εναργής	το	εναργές
γενική	του	εναργούς*	της	εναργούς	του	εναργούς
αιτιατική	τον	εναργή	την	εναργή	το	εναργές
κλητική		εναργή(ς)		εναργής		εναργές
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	εναργείς	οι	εναργείς	τα	εναργή
γενική	των	εναργών	των	εναργών	των	εναργών
αιτιατική	τους	εναργείς	τις	εναργείς	τα	εναργή
κλητική		εναργείς		εναργείς		εναργή
* Και προφορικός τύπος σε -ή στη γενική ενικού αρσενικού, ή και θηλυκού
Κατηγορία όπως «συνεχής» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

εναργής < αρχαία ελληνική ἐναργής < ἐν- + -αργής (< ἀργός = αστραφτερός / λευκός)

Προφορά

ΔΦΑ : /e.naɾˈʝis/

τυπογραφικός συλλαβισμός : ε‐ναρ‐γής

Επίθετο

εναργής, -ής, -ές

1. που φαίνεται με ευκρίνεια και διαύγεια

   ※  Όλ’ αυτά ήρθαν στη μνήμη μου ζωντανά, εναργή, σα να ήσαν μόλις χτεσινά. (Μ. Καραγάτσης, Ο κίτρινος φάκελος)

   ≈ συνώνυμα: διαυγής, ευκρινής

   ≠ αντώνυμα: δυσδιάκριτος

2. (μεταφορικά) που μπορεί εύκολα να κατανοηθεί

   ≈ συνώνυμα: κατανοητός, σαφής

   ≠ αντώνυμα: ασαφής, δυσνόητος

Συγγενικά

• ενάργεια
• εναργέστερα
• εναργέστερος
• εναργώς

Μεταφράσεις

    εναργής

→ δείτε τις λέξεις διαυγής, ευκρινής, σαφής και κατανοητός