εναρμόνιση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	εναρμόνιση	οι	εναρμονίσεις
γενική	της	εναρμόνισης*	των	εναρμονίσεων
αιτιατική	την	εναρμόνιση	τις	εναρμονίσεις
κλητική		εναρμόνιση		εναρμονίσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, εναρμονίσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

εναρμόνιση < εναρμονίζω + -ση

Ουσιαστικό

εναρμόνιση θηλυκό

• η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του εναρμονίζω
  1. (μουσική) η προσαρμογή σε μουσική αρμονία κάποιας μελωδίας
  2. (μεταφορικά) η προσπάθεια να επιφέρουμε αρμονία και να άρουμε τις αντιθέσεις ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα πράγματα

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις εναρμονίζω και αρμονία

Μεταφράσεις

    εναρμόνιση

γαλλικά : harmonisation (fr)