ενισμός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	ενισμός	οι	ενισμοί
γενική	του	ενισμού	των	ενισμών
αιτιατική	τον	ενισμό	τους	ενισμούς
κλητική		ενισμέ		ενισμοί
Κατηγορία όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ενισμός < αρχαία ελληνική ἕν + -ισμός ((μεταφραστικό δάνειο) γαλλική monisme)

Ουσιαστικό

ενισμός αρσενικό

• (φιλοσοφία) η θεώρηση του κόσμου ως μιας απόλυτης ενότητας, η άρνηση της διαρχίας

Συνώνυμα

• μονισμός

Συγγενικά

• ενιστής
• ενιστικός
• → δείτε τη λέξη ένας

Μεταφράσεις

    ενισμός

→ δείτε τη λέξη μονισμός