επισταμένου

Νέα ελληνικά (el)

Προφορά

ΔΦΑ : /e.pi.staˈme.nu/

Κλιτικός τύπος μετοχής

επισταμένου (λόγιο)

1. (αρσενικό) γενική ενικού του επιστάμενος
2. γενική ενικού, ουδέτερου γένους του επιστάμενος

Άλλες μορφές

• επιστάμενου (δημοτική)