εποχή

Δείτε επίσης : ἐποχή

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	εποχή	οι	εποχές
γενική	της	εποχής	των	εποχών
αιτιατική	την	εποχή	τις	εποχές
κλητική		εποχή		εποχές
Κατηγορία όπως «ψυχή» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

εποχή < αρχαία ελληνική ἐποχή

εποχή θηλυκό

υποδιαίρεση του έτους (για τις εύκρατες περιοχές: άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας)
υποδιαίρεση του ιστορικού χρόνου, μεγάλη ή μικρότερη ιστορική περίοδος
νεολιθική εποχή, κλασική εποχή, η εποχή του Περικλή
μία χρονική περίοδος με κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά
Αυτό το κειμήλιο είναι της εποχής του παππού μου.

Θυμάμαι με νοσταλγία τις παλιές εποχές.

Πέρασε πια η εποχή που ο κάθε κρατικός υπάλληλος μπορούσε να αυθαιρετεί.
(φιλοσοφία) η φιλοσοφική στάση των σκεπτικών κατά την οποία ο φιλόσοφος παύει να εκφέρει κρίσεις περί την αλήθεια ή το ψεύδος των προτάσεων.