ετυμολόγηση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	ετυμολόγηση	οι	ετυμολογήσεις
γενική	της	ετυμολόγησης*	των	ετυμολογήσεων
αιτιατική	την	ετυμολόγηση	τις	ετυμολογήσεις
κλητική		ετυμολόγηση		ετυμολογήσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, ετυμολογήσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ετυμολόγηση < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα ἐτυμολόγησις. Συγχρονικά αναλύεται σε αόριστο θέμα ετυμολόγη- του ετυμολογώ + -ση.

Προφορά

ΔΦΑ : /e.ti.moˈlo.ʝi.si/

τυπογραφικός συλλαβισμός : ε‐τυ‐μο‐λό‐γη‐ση

Ουσιαστικό

ετυμολόγηση θηλυκό (γλωσσολογία)

1. η πράξη ή διαδικασία ερμηνείας και παρουσίασης της ιστορικής εξέλιξης μιας λέξης

    Η σωστή ετυμολόγηση της λέξης είναι δυσχερής.

    Το λεξικό παρουσιάζει κάποιες πιθανές ετυμολογήσεις, αλλά συμπεραίνει τελικά ότι η λέξη είναι άγνωστης προέλευσης.

   ≈ συνώνυμα: ετυμολογία (3) (λιγότερο συχνά)

2. (κατ’ επέκταση) το συγκεκριμένο κείμενο ή η διατυπωμένη ετυμολογική εξήγηση

    Διάβασα την ετυμολόγηση, αλλά δεν μου φαίνεται πολύ πειστική.

   ≈ συνώνυμα: ετυμολόγημα, ετυμολογία (4) (συχνότερα)

Μεταφράσεις

    ετυμολόγηση

Πηγές

• ετυμολόγηση - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)