ευλογημένος
Μετάβαση στην πλοήγηση
Πήδηση στην αναζήτηση
Νέα ελληνικά (el)
[επεξεργασία]
Ετυμολογία
[επεξεργασία]- ευλογημένος < από τον παθητικό παρακείμενο του ρήματος ευλογώ· (κληρονομημένο) ελληνιστική κοινή εὐλογημένος, μετοχή παθητικού παρακειμένου του εὐλογῶ[1]
Μετοχή
[επεξεργασία]ευλογημένος αρσενικό, ευλογημένη θηλυκό, ευλογημένο ουδέτερο
- αυτός που ευλογήθηκε
- ο δοξασμένος
- ευφημιστικά για δήλωση στενοχώριας, δυσαρέσκειας, επίκρισης
- Τι τον έπιασε τον ευλογημένο και πήγε και του τα είπε όλα χαρτί και καλαμάρι!
- ≈ συνώνυμα: χριστιανός
Συγγενικά
[επεξεργασία]Συνώνυμα
[επεξεργασία]
Μεταφράσεις
[επεξεργασία] ευλογημένος
Αναφορές
[επεξεργασία]- ↑ ευλογημένος - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας