εφέτης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	εφέτης	οι	εφέτες
γενική	του	εφέτη	των	εφετών
αιτιατική	τον	εφέτη	τους	εφέτες
κλητική		εφέτη		εφέτες
Κατηγορία όπως «ναύτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

εφέτης < αρχαία ελληνική ἐφέτης < ἐφίημι < ἵημι

Ουσιαστικό

εφέτης αρσενικό ή θηλυκό (για θηλυκό έχει προταθεί και το εφέτρια)

1. ο ανώτερος δικαστής, το μέλος εφετείου
2. (ιστορία) ο δικαστής στην αρχαία Αθήνα, που δίκαζε φόνους εξ αμελείας

Μεταφράσεις

    εφέτης

γαλλικά : juge (fr) d'appel (fr)