εφεύρεση
Νέα ελληνικά (el)
[επεξεργασία]| ↓ πτώσεις | ενικός | πληθυντικός | ||
|---|---|---|---|---|
| ονομαστική | η | εφεύρεση | οι | εφευρέσεις |
| γενική | της | εφεύρεσης* | των | εφευρέσεων |
| αιτιατική | την | εφεύρεση | τις | εφευρέσεις |
| κλητική | εφεύρεση | εφευρέσεις | ||
| * παλιότερος λόγιος τύπος, εφευρέσεως | ||||
| Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά | ||||
Ετυμολογία
[επεξεργασία]
- εφεύρεση < (ελληνιστική κοινή) ἐφεύρεσις < ἐπι- + εὕρεσις
Ουσιαστικό
[επεξεργασία]
εφεύρεση θηλυκό
- η δημιουργία ενός νέου αντικειμένου, που δεν υπήρχε προηγουμένως ή εύρεση μιας νέας μεθόδου
Σημειώσεις
[επεξεργασία]- δείτε τις σημειώσεις στο ανακάλυψη
