εἱμαρμένος

Αρχαία ελληνικά (grc)

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	εἱμαρμένος	ἡ	εἱμαρμένη	τὸ	εἱμαρμένον
γενική	τοῦ	εἱμαρμένου	τῆς	εἱμαρμένης	τοῦ	εἱμαρμένου
δοτική	τῷ	εἱμαρμένῳ	τῇ	εἱμαρμένῃ	τῷ	εἱμαρμένῳ
αιτιατική	τὸν	εἱμαρμένον	τὴν	εἱμαρμένην	τὸ	εἱμαρμένον
κλητική ὦ!		εἱμαρμένε		εἱμαρμένη		εἱμαρμένον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	εἱμαρμένοι	αἱ	εἱμαρμέναι	τὰ	εἱμαρμένᾰ
γενική	τῶν	εἱμαρμένων	τῶν	εἱμαρμένων	τῶν	εἱμαρμένων
δοτική	τοῖς	εἱμαρμένοις	ταῖς	εἱμαρμέναις	τοῖς	εἱμαρμένοις
αιτιατική	τοὺς	εἱμαρμένους	τὰς	εἱμαρμένᾱς	τὰ	εἱμαρμένᾰ
κλητική ὦ!		εἱμαρμένοι		εἱμαρμέναι		εἱμαρμένᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	εἱμαρμένω	τὼ	εἱμαρμένᾱ	τὼ	εἱμαρμένω
γεν-δοτ	τοῖν	εἱμαρμένοιν	τοῖν	εἱμαρμέναιν	τοῖν	εἱμαρμένοιν
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'λελυμένος' όπως «λελυμένος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Μετοχή

εἱμαρμένος, -η, -ον

• μετοχή παρακειμένου (εἵμαρμαι) του ρήματος μείρομαι (παίρνω το μερίδιό μου)

Συγγενικά

• νέα ελληνική: ειμαρμένη