εὔθοινος

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	εὔθοινος	τὸ	εὔθοινον
γενική	τοῦ/τῆς	εὐθοίνου	τοῦ	εὐθοίνου
δοτική	τῷ/τῇ	εὐθοίνῳ	τῷ	εὐθοίνῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	εὔθοινον	τὸ	εὔθοινον
κλητική ὦ!		εὔθοινε		εὔθοινον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	εὔθοινοι	τὰ	εὔθοινᾰ
γενική	τῶν	εὐθοίνων	τῶν	εὐθοίνων
δοτική	τοῖς/ταῖς	εὐθοίνοις	τοῖς	εὐθοίνοις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	εὐθοίνους	τὰ	εὔθοινᾰ
κλητική ὦ!		εὔθοινοι		εὔθοινᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	εὐθοίνω	τὼ	εὐθοίνω
γεν-δοτ	τοῖν	εὐθοίνοιν	τοῖν	εὐθοίνοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «δύσκολος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

εὔθοινος < εὖ + θοίνη + -ος

Επίθετο

εὔθοινος, -ος, -ον

1. πολυτελής, πολυδάπανος

   ※  6ος/5ος πκε αιώνας ⌘ Αἰσχύλος, Χοηφόροι, στίχ. 257 (255-257)

   καίτοι θυτῆρος καί σε τιμῶντος μέγα | πατρὸς νεοσσοὺς τούσδ᾽ ἀποφθείρας πόθεν | ἕξεις ὁμοίας χειρὸς εὔθοινον γέρας;

   Κι αν μας αφήσεις να χαθούμ᾽ εμείς, ο γόνος | ενός γονιού που σε τιμούσε με θυσίες άφθονες πάντα, πού θενά | ᾽βρεις πια το χέρι που όμοια πλουσιοπάροχα θα σου προσφέρει;

   Μετάφραση, 1η έκδοση (1911): Ιωάννης Ν. Γρυπάρης, Αθήνα:Φέξης @greek‑language.gr

2. (για τον Ηρακλή) που τρώει πάρα πολύ

   ※  1ος/2ος κε αιώνας ⌘ Πλούταρχος, Ἠθικά Αἴτια Ῥωμαϊκά, Διὰ τί τῷ Ἡρακλεῖ πολλοὶ τῶν πλουσίων ἐδεκάτευον τὰς οὐσίας;, Section 18, 267f @scaife.perseus

   ἢ ταῦτα μὲν οὐκ ἔχει [*] τὴν ἱστορίαν ἀξιόπιστον, ὡς δʼ ἀδηφάγῳ τινὶ τῷ Ἡρακλεῖ καὶ εὐθοίνῳ δαψιλῶς καὶ ἀφθόνως ἀπέθυον;

Πηγές

• εὔθοινος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• εὔθοινος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.