εὔχρους

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
	εὐχροο-
ονομαστική	ὁ/ἡ	εὔχροος   > εὔχρους	τὸ	εὔχροον   > εὔχρουν
γενική	τοῦ/τῆς	εὐχρόου   > εὔχρου	τοῦ	εὐχρόου   > εὔχρου
δοτική	τῷ/τῇ	εὐχρόῳ    > εὔχρῳ	τῷ	εὐχρόῳ    > εὔχρῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	εὔχροον   > εὔχρουν	τὸ	εὔχροον   > εὔχρουν
κλητική ὦ!		εὔχροε     > εὔχρους		εὔχροον   > εὔχρουν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	εὔχροοι   > εὖχροι	τὰ	εὔχροᾰ   > εὔχροᾰ
γενική	τῶν	εὐχρόων > εὔχρων	τῶν	εὐχρόων > εὔχρων
δοτική	τοῖς/ταῖς	εὐχρόοις > εὔχροις	τοῖς	εὐχρόοις > εὔχροις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	εὐχρόους > εὔχρους	τὰ	εὔχροᾰ   > εὔχροᾰ
κλητική ὦ!		εὔχροοι   > εὔχροι		εὔχροᾰ   > εὔχροᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	εὐχρόω   > εὔχρω	τὼ	εὐχρόω   > εὔχρω
γεν-δοτ	τοῖν	εὐχρόοιν > εὔχροιν	τοῖν	εὐχρόοιν > εὔχροιν
Οι σπάνιες κλητικές πτώσεις, ίδιες με τις ονομαστικές."
2η κλίση, ομάδα 'εὔνοος εὔνους', Κατηγορία 'εὔνους' όπως «εὔνους» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

εὔχρους < εὔ- + -χρους

Επίθετο

εὔχρους, -ους, -ουν

• συνηρημένη μορφή του εὔχροος