ζούδι

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	ζούδι	τα	ζούδια
γενική	του	ζουδιού	των	ζουδιών
αιτιατική	το	ζούδι	τα	ζούδια
κλητική		ζούδι		ζούδια
Οι καταλήξεις -ιού, -ια, -ιών προφέρονται με συνίζηση.
Κατηγορία όπως «τραγούδι» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ζούδι < μεσαιωνική ελληνική ζούδιον < (ελληνιστική κοινή) ζῴδιον

Ουσιαστικό

ζούδι ουδέτερο

1. μικρό ζώο
2. ζωύφιο, έντομο

   Η Βερενίκη τον πείραζε όπως παιδεύουν κάποιο ζούδι μ’ ένα ξεσκλήδι καλαμιού (Κοσμάς Πολίτης, Eroica)

3. (μεταφορικά) ζώο (χαρακτηρισμός για άνθρωπο χωρίς μυαλό)

   τι λες βρε ζούδι;

4. (μυθολογία), στη λαϊκή παράδοση το στοιχειό

Συγγενικά

• ζούδιαρης

Μεταφράσεις

    ζούδι