θέσις
Αρχαία ελληνικά (grc)
[επεξεργασία]| ↓ πτώσεις | ενικός | πληθυντικός | ||
|---|---|---|---|---|
| ονομαστική | ἡ | θέσῐς | αἱ | θέσεις |
| γενική | τῆς | θέσεως | τῶν | θέσεων |
| δοτική | τῇ | θέσει | ταῖς | θέσεσῐ(ν) |
| αιτιατική | τὴν | θέσῐν | τὰς | θέσεις |
| κλητική ὦ! | θέσῐ | θέσεις | ||
| δυϊκός | ||||
| ονομ-αιτ-κλ | τὼ | θέσει | ||
| γεν-δοτ | τοῖν | θεσέοιν | ||
| 3η κλίση, Κατηγορία 'πόλις' όπως «πόλις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά | ||||
Ετυμολογία
[επεξεργασία]
Ουσιαστικό
[επεξεργασία]
θέσις, -εως θηλυκό
- η τοποθέτηση
- κατάταξη, τακτοποίηση
- ίδρυση, σύσταση
- τοποθεσία
- ※ 5ος πκε αιώνας ⌘ Θουκυδίδης, Ἱστορίαι, Α, 37
- καὶ ἡ πόλις αὐτῶν ἅμα αὐτάρκη θέσιν κειμένη
- ※ 5ος πκε αιώνας ⌘ Θουκυδίδης, Ἱστορίαι, Α, 37
- (μουσική, μετρική) η μακρά συλλαβή του μετρικού ποδός και το πρώτο μέρος του μουσικού μέτρου
- η κατάθεση
- η κατάθεση χρημάτων πριν από τη δίκη
- ※ 5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοφάνης, Νεφέλαι, στίχ. 1191
- Ἐκεῖνος οὖν τὴν κλῆσιν εἰς δύ᾿ ἡμέρας | ἔθηκεν, εἴς γε τὴν ἕνην τε καὶ νέαν, | ἵν᾿ αἱ θέσεις γίγνοιντο τῇ νουμηνίᾳ.
- ※ 5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοφάνης, Νεφέλαι, στίχ. 1191
- η προπληρωμή χρημάτων ως εγγύηση για αγορά κάποιου πράγματος
- η κατάθεση χρημάτων πριν από τη δίκη
- η πολιτογράφηση
- (φιλοσοφία) ζήτημα που τίθεται σε κάποιον για απόδειξη
- (ελληνιστική σημασία, γραμματική, στον πληθυντικό) τα σημεία στίξης
Εκφράσεις
[επεξεργασία]- ἡ θέσις τῶν νόμων (η νομοθεσία)
- θέσις ὀνόματος (ονομασία)
- θέσις τελών (η επιβολή φόρων, η φορολογία)
- θέσει μακρό φωνήεν ή θέσει μακρά συλλαβή (βραχύ φωνήεν το οποίο ακολουθείται από δύο ή περισσότερα σύμφωνα και εκτείνεται στην προσωδία)
Παράγωγα
[επεξεργασία]- ἀνάθεσις
- ἀντένθεσις
- ἀντεπίθεσις
- ἀντίθεσις
- ἀντιμετάθεσις
- ἀντιπαράθεσις
- ἀπόθεσις
- διάθεσις
- εἴσθεσις
- ἔκθεσις
- ἐναπόθεσις
- ἔνθεσις
- ἐπείσθεσις
- ἐπέκθεσις
- ἐπένθεσις
- ἐπίθεσις
- ἐπιπρόσθεσις
- ἐπισύνθεσις
- ἡμισύνθεσις
- θετικός
- κατάθεσις
- μετάθεσις
- παράθεσις
- παρέκθεσις
- παρένθεσις
- περίθεσις
- προδιάθεσις
- προέκθεσις
- πρόθεσις
- πρόσθεσις
- συγκατάθεσις
- συναντίθεσις
- συνεπίθεσις
- σύνθεσις
- ὑπέκθεσις
- ὑπέρθεσις
- ὑπόθεσις
Πηγές
[επεξεργασία]
- θέσις - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
- θέσις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
Κατηγορίες:
- Ουσιαστικά με κλίση 'πόλις' (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά που κλίνονται όπως το 'πόλις' (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά 3ης κλίσης (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά 3ης κλίσης θηλυκά (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά θηλυκά (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά παροξύτονα (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά θηλυκά παροξύτονα (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά που κλίνονται όπως το 'πόλις' θηλυκά (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά που κλίνονται όπως το 'πόλις' παροξύτονα (αρχαία ελληνικά)
- Λέξεις παροξύτονες (αρχαία ελληνικά)
- Λέξεις με επίθημα -σις (αρχαία ελληνικά)
- Αρχαία ελληνικά
- Ουσιαστικά (αρχαία ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (αρχαία ελληνικά)
- Λήμματα με παραθέματα από τον Πλάτωνα (αρχαία ελληνικά)
- Λήμματα με παραθέματα (αρχαία ελληνικά)
- Λήμματα με παραθέματα από τον Θουκυδίδη (αρχαία ελληνικά)
- Μουσική (αρχαία ελληνικά)
- Μετρική (αρχαία ελληνικά)
- Λήμματα με παραθέματα από τον Αριστοφάνη (αρχαία ελληνικά)
- Φιλοσοφία (αρχαία ελληνικά)
- Ελληνιστική σημασία για αρχαίες λέξεις
- Γραμματική (αρχαία ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)