θαλαμηγός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	θαλαμηγός	οι	θαλαμηγοί
γενική	της	θαλαμηγού	των	θαλαμηγών
αιτιατική	τη	θαλαμηγό	τις	θαλαμηγούς
κλητική		θαλαμηγέ		θαλαμηγοί
Κατηγορία όπως «οδός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

θαλαμηγός < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή θαλαμηγός

Θαλαμηγός αραγμένη σε μαρίνα.

Ουσιαστικό

θαλαμηγός θηλυκό

• το ιδιωτικό πολυτελές σκάφος αναψυχής

  ※  Ήταν ανοησία μου να έρθω εδώ, εξαρχής. Λέω να τηλεγραφήσω στον Χάρβεϊ να ετοιμάσει τη θαλαμηγό. Μέσα σε μια θαλαμηγό είσαι ασφαλής».

  Όσκαρ Ουάιλντ, Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι, αρχική δημοσίευση: (1890), ηλεκτρονική έκδοση: μετάφραση: Γωγώ Αρβανίτη. Εκδόσεις: Μεταίχμιο, Αθήνα (2023), ISBN 9786180338959, @google.gr/books

  ※  Ύστερα έδωσε εξετάσεις και πήρε το δίπλωμα του κυβερνήτου και αμέσως ανέλαβε τη διακυβέρνηση μιας ιδιόκτητης επαγγελματικής θαλαμηγού, που τη νοικιάζει σε τουρίστες για κρουαζιέρες στο Αιγαίο. (Γιώργος Κόμης, Ο Πειραιάς και οι άνθρωποί του: 1901-2001, εκδ. Ιωλκός, 2002, σελ. 316)

Συνώνυμα

• κότερο
• γιοτ

Δείτε επίσης

• θαλαμηγός στη Βικιπαίδεια 

Μεταφράσεις

    θαλαμηγός

αγγλικά : yacht (en) γαλλικά : yacht (fr) εβραϊκά : יכטה (he)

Πηγές

• θαλαμηγός - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• θαλαμηγός - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες σύμβολα)
• Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	θαλαμηγός	τὸ	θαλαμηγόν
γενική	τοῦ/τῆς	θαλαμηγοῦ	τοῦ	θαλαμηγοῦ
δοτική	τῷ/τῇ	θαλαμηγῷ	τῷ	θαλαμηγῷ
αιτιατική	τὸν/τὴν	θαλαμηγόν	τὸ	θαλαμηγόν
κλητική ὦ!		θαλαμηγέ		θαλαμηγόν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	θαλαμηγοί	τὰ	θαλαμηγᾰ́
γενική	τῶν	θαλαμηγῶν	τῶν	θαλαμηγῶν
δοτική	τοῖς/ταῖς	θαλαμηγοῖς	τοῖς	θαλαμηγοῖς
αιτιατική	τοὺς/τὰς	θαλαμηγούς	τὰ	θαλαμηγᾰ́
κλητική ὦ!		θαλαμηγοί		θαλαμηγᾰ́
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	θαλαμηγώ	τὼ	θαλαμηγώ
γεν-δοτ	τοῖν	θαλαμηγοῖν	τοῖν	θαλαμηγοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'βοηθός' όπως «βοηθός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

θαλαμηγός < θάλαμ(ος) + -ηγός (< ἄγω)

Επίθετο

θαλαμηγός, -ός, -όν (ελληνιστική κοινή)

• (για πλοίο) αυτό που έχει θαλάμους

  ※  1ος πκε/κε αιώνας ⌘ Στράβων, Γεωγραφικά, 17.1, 16 @wikisource

  διέχει δὲ τετράσχοινον τῆς Ἀλεξανδρείας ἡ Σχεδία, κατοικία πόλεως, ἐν ᾗ τὸ ναύσταθμον τῶν θαλαμηγῶν πλοίων, ἐφʼ οἷς οἱ ἡγεμόνες εἰς τὴν ἄνω χώραν ἀναπλέουσιν·

  ※  1ος πκε αιώνας ⌘ Διόδωρος Σικελιώτης, Βιβλιοθήκη Ἱστορική, 1, 85.2 @scaife.perseus

  τῶν δʼ ἱερέων οἷς ἐστιν ἐπιμελὲς ἄγουσι τὸν μόσχον τὸ μὲν πρῶτον εἰς Νείλου πόλιν, ἐν ᾗ τρέφουσιν αὐτὸν ἐφʼ ἡμέρας τετταράκοντα, ἔπειτʼ εἰς θαλαμηγὸν ναῦν οἴκημα κεχρυσωμένον ἔχουσαν ἐμβιβάσαντες ὡς θεὸν ἀνάγουσιν εἰς Μέμφιν εἰς τὸ τοῦ Ἡφαίστου τέμενος.

Ουσιαστικό

θαλαμηγός αρσενικό ή θηλυκό (ελληνιστική κοινή)

• (ναυτικός όρος) Αιγυπτιακό πολυτελές πλοίο, ένα είδος γόνδολας

  ※  2ος/3ος κε αιώνας ⌘ Αθήναιος ο Ναυκρατίτης, Δειπνοσοφισταί, 5.38, @scaife.perseus.

  ‘κατεσκεύασεν δ’ ὁ Φιλοπάτωρ καὶ ποτάμιον πλοῖον, τὴν θαλαμηγὸν καλουμένην, τὸ μῆκος ἔχουσαν ἡμισταδίου, τὸ δὲ εὖρος ᾗ πλατύτατον λʹ πηχῶν· τὸ δὲ ὕψος σὺν τῷ τῆς σκηνῆς ἀναστήματι μικρὸν ἀπέδει τεσσαράκοντα πηχῶν.

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη θάλαμος

Πηγές

• θαλαμηγός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.