θαυμάσιος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	θαυμάσιος	η	θαυμάσια	το	θαυμάσιο
γενική	του	θαυμάσιου	της	θαυμάσιας	του	θαυμάσιου
αιτιατική	τον	θαυμάσιο	τη	θαυμάσια	το	θαυμάσιο
κλητική		θαυμάσιε		θαυμάσια		θαυμάσιο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	θαυμάσιοι	οι	θαυμάσιες	τα	θαυμάσια
γενική	των	θαυμάσιων	των	θαυμάσιων	των	θαυμάσιων
αιτιατική	τους	θαυμάσιους	τις	θαυμάσιες	τα	θαυμάσια
κλητική		θαυμάσιοι		θαυμάσιες		θαυμάσια
ομάδα 'ωραίος', Κατηγορία όπως «θαυμάσιος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

θαυμάσιος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική θαυμάσιος

Επίθετο

θαυμάσιος, -α, -ο

• εξαιρετικά καλός, υπέροχος, τόσο καλός ώστε να προκαλεί τον θαυμασμό

Συνώνυμα

• απίθανος
• εξαιρετικός
• έξοχος
• τέλειος
• υπέροχος

Συγγενικά

• θαυμάζω
• θαυμασμός
• θαυμάσια
• → και δείτε τη λέξη θαύμα

Μεταφράσεις

    θαυμάσιος

αγγλικά : marvellous (en), wonderful (en) γαλλικά : merveilleux (fr) εβραϊκά : נפלא (he) ιταλικά : meraviglioso (it) πολωνικά : cudowny (pl), wspaniały (pl)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	θαυμάσιος	ἡ	θαυμασίᾱ	τὸ	θαυμάσιον
γενική	τοῦ	θαυμασίου	τῆς	θαυμασίᾱς	τοῦ	θαυμασίου
δοτική	τῷ	θαυμασίῳ	τῇ	θαυμασίᾳ	τῷ	θαυμασίῳ
αιτιατική	τὸν	θαυμάσιον	τὴν	θαυμασίᾱν	τὸ	θαυμάσιον
κλητική ὦ!		θαυμάσιε		θαυμασίᾱ		θαυμάσιον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	θαυμάσιοι	αἱ	θαυμάσιαι	τὰ	θαυμάσιᾰ
γενική	τῶν	θαυμασίων	τῶν	θαυμασίων	τῶν	θαυμασίων
δοτική	τοῖς	θαυμασίοις	ταῖς	θαυμασίαις	τοῖς	θαυμασίοις
αιτιατική	τοὺς	θαυμασίους	τὰς	θαυμασίᾱς	τὰ	θαυμάσιᾰ
κλητική ὦ!		θαυμάσιοι		θαυμάσιαι		θαυμάσιᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	θαυμασίω	τὼ	θαυμασίᾱ	τὼ	θαυμασίω
γεν-δοτ	τοῖν	θαυμασίοιν	τοῖν	θαυμασίαιν	τοῖν	θαυμασίοιν
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'λόγιος' όπως «λόγιος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

θαυμάσιος < → λείπει η ετυμολογία

Επίθετο

θαυμάσιος, -α, -ον [ᾰ] , υπερθετικός :  θαυμασιώτατον

1. άξιος θαυμασμού, αξιοθαύμαστος

   ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Ξενοφῶν, Κύρου Ἀνάβασις, 2, 3.9

   θαυμάσιαι τοῦ κάλλους καὶ μεγέθους

2. (ειρωνικό) παράδοξος, έξοχος, πρωτοφανής

   ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Πλάτων, Φαῖδρος, 242b

   Θεῖός γ᾽ εἶ περὶ τοὺς λόγους, ὦ Φαῖδρε, καὶ ἀτεχνῶς θαυμάσιος.

Άλλες μορφές

• ιωνικός τύπος : θωμάσιος

Συνώνυμα

• θαυμαστός

Συγγενικά

• θαυμάζω
• θαυμασιότης
• θαυμασιουργέω, -ῶ και τα παράγωγά του
• θαυμασμός
• θαυμασίως
• → και δείτε τη λέξη θαῦμα

Εκφράσεις

• θαυμασίως ἄν ὡς εὐλαβοίμην (θα ήμουν εξαιρετικά προσεκτικός)
• θαυμάσιον καὶ ἄλογον

Πηγές

• θαυμάσιος - Βασικό Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής - Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία - Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2006‑2008. greek‑language.gr
• θαυμάσιος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• θαυμάσιος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.