θαυμαστός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	θαυμαστός	η	θαυμαστή	το	θαυμαστό
γενική	του	θαυμαστού	της	θαυμαστής	του	θαυμαστού
αιτιατική	τον	θαυμαστό	τη	θαυμαστή	το	θαυμαστό
κλητική		θαυμαστέ		θαυμαστή		θαυμαστό
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	θαυμαστοί	οι	θαυμαστές	τα	θαυμαστά
γενική	των	θαυμαστών	των	θαυμαστών	των	θαυμαστών
αιτιατική	τους	θαυμαστούς	τις	θαυμαστές	τα	θαυμαστά
κλητική		θαυμαστοί		θαυμαστές		θαυμαστά
Κατηγορία όπως «καλός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

θαυμαστός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική θαυμαστός ρηματικό επίθετο σε -τος από το ρήμα θαυμάζω

Προφορά

ΔΦΑ : /θav.maˈstos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : θαυ‐μα‐στός

Επίθετο

θαυμαστός, -ή, -ό

• που προκαλεί και αξίζει το θαυμασμό

Συνώνυμα

• αξιοθαύμαστος

Μεταφράσεις

    θαυμαστός

αγγλικά : wondrous (en), amazing (en), valiant (en) γαλλικά : admirable (fr) κροατικά : čudesan (hr) ρουμανικά : admirabil (ro)

Πηγές

• θαυμαστός - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	θαυμαστός	ἡ	θαυμαστή	τὸ	θαυμαστόν
γενική	τοῦ	θαυμαστοῦ	τῆς	θαυμαστῆς	τοῦ	θαυμαστοῦ
δοτική	τῷ	θαυμαστῷ	τῇ	θαυμαστῇ	τῷ	θαυμαστῷ
αιτιατική	τὸν	θαυμαστόν	τὴν	θαυμαστήν	τὸ	θαυμαστόν
κλητική ὦ!		θαυμαστέ		θαυμαστή		θαυμαστόν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	θαυμαστοί	αἱ	θαυμασταί	τὰ	θαυμαστᾰ́
γενική	τῶν	θαυμαστῶν	τῶν	θαυμαστῶν	τῶν	θαυμαστῶν
δοτική	τοῖς	θαυμαστοῖς	ταῖς	θαυμασταῖς	τοῖς	θαυμαστοῖς
αιτιατική	τοὺς	θαυμαστούς	τὰς	θαυμαστᾱ́ς	τὰ	θαυμαστᾰ́
κλητική ὦ!		θαυμαστοί		θαυμασταί		θαυμαστᾰ́
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	θαυμαστώ	τὼ	θαυμαστᾱ́	τὼ	θαυμαστώ
γεν-δοτ	τοῖν	θαυμαστοῖν	τοῖν	θαυμασταῖν	τοῖν	θαυμαστοῖν
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'καλός' όπως «καλός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

θαυμαστός < (θαυμάζω) θαυμασ- + -τος (ρηματικό επίθετο)

Επίθετο

θαυμαστός, -ή, -όν

• συνώνυμο του θαυμάσιος

Άλλες μορφές

• θωμαστός

Παράγωγα

• θαυμαστῶς

Συγγενικά

• θαυμάσιος
• → και δείτε τη λέξη θαῦμα

Πηγές

• θαυμαστός - Βασικό Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής - Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία - Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2006‑2008. greek‑language.gr
• θαυμαστός - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• θαυμαστός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.