θλιβερός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	θλιβερός	η	θλιβερή	το	θλιβερό
γενική	του	θλιβερού	της	θλιβερής	του	θλιβερού
αιτιατική	τον	θλιβερό	τη	θλιβερή	το	θλιβερό
κλητική		θλιβερέ		θλιβερή		θλιβερό
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	θλιβεροί	οι	θλιβερές	τα	θλιβερά
γενική	των	θλιβερών	των	θλιβερών	των	θλιβερών
αιτιατική	τους	θλιβερούς	τις	θλιβερές	τα	θλιβερά
κλητική		θλιβεροί		θλιβερές		θλιβερά
Κατηγορία όπως «καλός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

θλιβερός < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική θλιβερός < αρχαία ελληνική θλίβ(ω) + -ερός

Επίθετο

θλιβερός

1. αυτός που προκαλεί θλίψη, στεναχώρια, δυσαρέσκεια

   Είναι θλιβερή η διαπίστωση της απώλειας.

2. αυτός που χαρακτηρίζεται από δυστυχία κι εγκατάλειψη, προκαλώντας τον οίκτο

   Η θλιβερή ζωή των απόρων.

Συγγενικά

• θλιβερά
• θλιβερότητα
• → δείτε τη λέξη θλίβω

Συνώνυμα

• αξιολύπητος
• δυσάρεστος
• λυπηρός
• οδυνηρός

Μεταφράσεις

    θλιβερός

αγγλικά : dismal (en), sad (en) γαλλικά : triste (fr) γερμανικά : traurig (de) ισπανικά : triste (es) ιταλικά : triste (it) κροατικά : turoban (hr), tmuran (hr) λατινικά : tristis (la) ουγγρικά : szomorú (hu) ρωσικά : печальный (ru) τσεχικά : smutný (cs) φινλανδικά : surullinen (fi)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

θλιβερός < → λείπει η ετυμολογία

Επίθετο

θλιβερός

• συμπιεστικός, που θλίβει

Πηγές

• θλιβερός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.