κάθαρση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	κάθαρση	οι	καθάρσεις
γενική	της	κάθαρσης*	των	καθάρσεων
αιτιατική	την	κάθαρση	τις	καθάρσεις
κλητική		κάθαρση		καθάρσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, καθάρσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κάθαρση < αρχαία ελληνική κάθαρσις < καθαίρω

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈka.θaɾ.si/

Ουσιαστικό

κάθαρση θηλυκό

1. η απαλλαγή από το μίασμα της αμαρτίας, που γίνεται συνήθως με τελετουργικό τρόπο
2. (φιλολογία) ο εξαγνισμός, η λύτρωση από τη συναισθηματική ένταση που νιώθει ο θεατής ενός τραγικού έργου, όταν, με την λύση του δράματος, αποκαθίσταται η έννομη και η ηθική τάξη
3. (ψυχολογία) η θεραπεία μιας νοσηρής κατάστασης ψυχικού χαρακτήρα, κυρίως όταν ο ασθενής ανακαλεί στη μνήμη του το γεγονός που την προκάλεσε

Συγγενικά

→ δείτε τη λέξη καθαίρω

Μεταφράσεις

    κάθαρση

αγγλικά : catharsis (en), cleansing (en) γαλλικά : catharsis (fr)