κάκωση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	κάκωση	οι	κακώσεις
γενική	της	κάκωσης*	των	κακώσεων
αιτιατική	την	κάκωση	τις	κακώσεις
κλητική		κάκωση		κακώσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, κακώσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κάκωση < αρχαία ελληνική κάκωσις < κακόω / κακῶ < κακός < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *kak- (κακός)

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈka.ko.si/

Ουσιαστικό

κάκωση θηλυκό

1. (ιατρική) η βλάβη σωματική, ο τραυματισμός
2. (σπάνιο) η κακοποίηση
3. (σπάνιο) η κακοπάθεια

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη κακός

Μεταφράσεις

    κάκωση

αγγλικά : lesion (en) γαλλικά : lésion (fr) γερμανικά : Verwundung (de), Misshandlung (de)