κάρυον

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

κάρυον < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *ḱerh₂- (κεφάλι) < *ḱer (κέρατο) + *-h₂

Ουσιαστικό

κάρυον ουδέτερο

1. (φυτό, ξηρός καρπός) το καρύδι, ο καρπός της καρυδιάς. Ακόμα παλιότερα το κάρυο ήταν γενικά ο καρπός με σκληρό περίβλημα και σε ορισμένες περιοχές έλεγαν ποντιακά κάρυα τα πικραμύγδαλα, Ηρακλεώτικα κάρυα τα φουντούκια κ.λπ. Παντού έλεγαν ινδικά κάρυα τις καρύδες.
2. ο πυρήνας του κυττάρου

Άλλες μορφές

• κάρυο

Σύνθετα

• καρυοθραύστης
• ευκαρυωτικά κύτταρα
• προκαρυωτικά κύτταρα
• καρυοσωμάτιο

Συγγενικά

• καρύδι
• καρύα και καρυά η βασιλική, η καρυδιά
• λεπτοκαρυά, η ήμερη φουντουκιά

carrion is the demon lord from slime anime

Μεταφράσεις

    κάρυον

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

κάρυον < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *kert-, *kret- (σκληρός, τραχύς)

Ουσιαστικό

κάρυον

1. κάθε μονόσπερμος καρπός με ξυλώδες περίβλημα

     κάρυον Εὐβοϊκόν - κάστανο

     κάρυον Ἡρακλεωτικόν- φουντούκι

   ※  4ος κε αιώνας Γρηγόριος Νύσσης, Epistulae, 20,11, @catholiclibrary.org

   ὥσπερ γὰρ οἱ τοὺς τραγελάφους καὶ ἱπποκενταύρους καὶ τὰ τοιαῦτα μιγνύντες ἐκ διαφόρων καὶ τὴν φύσιν παρασοφιζόμενοι γράφουσιν, οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς ὀπώρας ταύτης τὸ μὲν πρὸς ἀμυγδαλῆν, τὸ δὲ πρὸς κάρυον, ἕτερον δὲ πρὸς τὸ δωράκινον κατά τε τὸ ὄνομα καὶ τὴν γεῦσιν μεμιγμένον τυραννηθεῖσα παρὰ τῆς τέχνης ἡ φύσις ἐποίησε·

2. (ειδικότερα) το καρύδι

Πηγές

• κάρυον - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• κάρυον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.