κάχρυς

Αρχαία ελληνικά (grc)

	δυϊκός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	κάχρυς	οἱ	κάχρυες
γενική	τοῦ	κάχρυος	τῶν	καχρύων
δοτική	τῷ	κάχρυῐ̈	τοῖς	κάχρυσῐ (ν)
αιτιατική	τὸν	κάχρυν	τοὺς	κάχρυς
κλητική ὦ!		κάχρυ		κάχρυες
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		κάχρυε
γεν-δοτ	τοῖν		καχρύοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'βότρυς' όπως «βότρυς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

κάχρυς < προελληνική ς αρχής ^[1]

κάχρυς αρσενικό

(βοτανική)
1. το καρβουντισμένο κριθάρι
2. → λείπει ο ορισμός (ή οι ορισμοί)
  ※ 4ος/3ος πκε αιώνας ⌘ Θεόφραστος, Περὶ φυτῶν ἱστορία, 3.5.5, @scaife.perseus
  Ἀλλὰ τὰ μὲν περὶ τὰς ἐπιβλαστήσεις, ὥσπερ εἴρηται, κοινά, τὰ δὲ περὶ τὰς διαλείψεις ἀπὸ τῆς πρώτης ἴδια τῶν λεχθέντων. ἴδιον δ ἐνίοις ὑπάρχει καὶ τὸ τῆς καλουμένης κάχρυος, οἷον τοῖς τε προειρημένοις· ἔχει γὰρ καὶ ἐλάτη καὶ πεύκη καὶ δρῦς, καὶ ἔτι φίλυρα καὶ καρύα καὶ διοσβάλανο καὶ πίτυς.

↑ ⌘ Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek. [Ετυμολογικό λεξικό της ελληνικής γλώσσας] (στα αγγλικά) με την αρωγή του Lucien van Beek. Leiden: Brill. Τόμοι 1‑2.

κάχρυς - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
κάχρυς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.