καθετήρ
Εμφάνιση
Αρχαία ελληνικά (grc)
[επεξεργασία]| ↓ πτώσεις | ενικός | πληθυντικός | ||
|---|---|---|---|---|
| ονομαστική | ὁ | καθετήρ | οἱ | καθετῆρες |
| γενική | τοῦ | καθετῆρος | τῶν | καθετήρων |
| δοτική | τῷ | καθετῆρῐ | τοῖς | καθετῆρσῐ(ν) |
| αιτιατική | τὸν | καθετῆρᾰ | τοὺς | καθετῆρᾰς |
| κλητική ὦ! | καθετήρ | καθετῆρες | ||
| δυϊκός | ||||
| ονομ-αιτ-κλ | τὼ | καθετῆρε | ||
| γεν-δοτ | τοῖν | καθετήροιν | ||
| 3η κλίση, Κατηγορία 'κλητήρ' όπως «κλητήρ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά | ||||
Ετυμολογία
[επεξεργασία]
Ουσιαστικό
[επεξεργασία]καθετήρ αρσενικό
- οτιδήποτε μπαίνει κάθετα σε κάτι άλλο, όπως
- (ελληνιστική σημασία, ιατρική) ένα χειρουργικό εργαλείο για το άδειασμα της ουροδόχου κύστης
- (ελληνιστική σημασία) η καθετή για το ψάρεμα
Συγγενικά
[επεξεργασία]Απόγονοι
[επεξεργασία]καθετήρ (αρχαία ελληνικά)
Αναφορές
[επεξεργασία]- ↑ «καθετήρας» - Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2010). Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Β' ανατύπωση. 2009: A' έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.
Πηγές
[επεξεργασία]- καθετήρ - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
- καθετήρ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
Κατηγορίες:
- Ουσιαστικά με κλίση 'κλητήρ' (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά που κλίνονται όπως το 'κλητήρ' (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά 3ης κλίσης (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά 3ης κλίσης αρσενικά (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά αρσενικά (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά οξύτονα (αρχαία ελληνικά)
- Ουσιαστικά αρσενικά οξύτονα (αρχαία ελληνικά)
- Λέξεις οξύτονες (αρχαία ελληνικά)
- Λέξεις με επίθημα -τήρ (αρχαία ελληνικά)
- Αρχαία ελληνικά
- Ουσιαστικά (αρχαία ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (αρχαία ελληνικά)
- Ελληνιστική σημασία για αρχαίες λέξεις
- Ιατρική (ελληνιστική κοινή)
- Εργαλεία (ελληνιστική κοινή)
- Λέξεις με ετυμολογικούς απογόνους (αρχαία ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)