καθετήρας

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	καθετήρας	οι	καθετήρες
γενική	του	καθετήρα	των	καθετήρων
αιτιατική	τον	καθετήρα	τους	καθετήρες
κλητική		καθετήρα		καθετήρες
Κατηγορία όπως «αγώνας» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

καθετήρας < (ελληνιστική κοινή) < αρχαία ελληνική καθίημι < ἵημι

καθετήρας αρσενικό

(ιατρική, εργαλείο) λεπτός σωλήνας που χρησιμοποιείται σε φυσικές ή τεχνητές διόδους του σώματος για να διευκολυνθεί η απομάκρυνση υγρών ή για να διευκολυνθεί η εισαγωγή διαγνωστικών οργάνων ή υγρών

καθετήρας