καθετηρίαση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	καθετηρίαση	οι	καθετηριάσεις
γενική	της	καθετηρίασης*	των	καθετηριάσεων
αιτιατική	την	καθετηρίαση	τις	καθετηριάσεις
κλητική		καθετηρίαση		καθετηριάσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, καθετηριάσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

καθετηρίαση < καθετηριάζω + -ση < (ελληνιστική κοινή) < καθετήρ < αρχαία ελληνική καθίημι < ἵημι

Ουσιαστικό

καθετηρίαση θηλυκό

• ο καθετηριασμός

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις καθετήρας και κάθετος

Μεταφράσεις

    καθετηρίαση

→ δείτε τη λέξη καθετηριασμός