κακοτυχία

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	κακοτυχία	οι	κακοτυχίες
γενική	της	κακοτυχίας	των	κακοτυχιών
αιτιατική	την	κακοτυχία	τις	κακοτυχίες
κλητική		κακοτυχία		κακοτυχίες
Κατηγορία όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κακοτυχία < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική κακοτυχία < αρχαία ελληνική κακοτυχής. Συγχρονικά αναλύεται σε κακο- + τύχ(η) + -ία.

Προφορά

ΔΦΑ : /ka.ko.tiˈçi.a/

τυπογραφικός συλλαβισμός : κα‐κο‐τυ‐χί‐α

Ουσιαστικό

κακοτυχία θηλυκό

1. η άσχημη τύχη, το να συμβαίνουν σε κάποιον δυσάρεστα γεγονότα (που συχνά δεν μπορεί αυτός να ελέγχει)

   ≈ συνώνυμα: ατυχία, δυστυχία, γκαντεμιά, γκίνια, γρουσουζιά

   ≠ αντώνυμα: γούρι, ευτυχία, καλοτυχία, ρέντα, τύχη

2. η εκδήλωση κάποιου δυσάρεστου γεγονότος

    …κι έσκασε το λάστιχο! Τι κακοτυχία!

Άλλες μορφές

• κακοτυχιά

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις κακότυχος, κακός και τύχη

Μεταφράσεις

    κακοτυχία

αγγλικά : bad luck (en), misfortune (en) αλβανικά : prapësi (sq) γαλλικά : malchance (fr) θηλυκό γερμανικά : Pech (de) αρσενικό ισπανικά : mala suerte (es) πολωνικά : pech (pl) αρσενικό ρωσικά : неудача (ru) θηλυκό σλοβακικά : smola (sk) θηλυκό τσεχικά : smůla (cs) θηλυκό

Πηγές

• κακοτυχία -  Κάτος, Γιώργος Β. (2016) Λεξικό της λαϊκής και της περιθωριακής μας γλώσσας. Θεσσαλονίκη. online στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (ΚΕΓ,^1-2)
• κακοτυχία - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• κακοτυχία - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)