καλονάρχος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	καλονάρχος	οι	καλονάρχοι
γενική	του	καλονάρχου	των	καλονάρχων
αιτιατική	τον	καλονάρχο	τους	καλονάρχους
κλητική		καλονάρχε		καλονάρχοι
Κατηγορία όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

καλονάρχος < ελληνιστική κοινή κανονάρχης (πρωτοψάλτης) < αρχαία ελληνική κανών + ἄρχω (με παρετυμολόγηση από το καλός)

Προφορά

ΔΦΑ : /ka.loˈnaɾ.xos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : κα‐λο‐νάρ‐χος

Ουσιαστικό

καλονάρχος αρσενικό

• (θρησκεία) άλλη μορφή του κανονάρχης

Μεταφράσεις

    καλονάρχος

→ δείτε τη λέξη κανονάρχης