καρκατζᾶς

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Ετυμολογία

καρκατζᾶς < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

καρκατζᾶς αρσενικό

1. (πτηνό) φραγκόκοτα

   ≈ συνώνυμα: καρκαρίνος

2. (μεταφορικά) (με αρνητική σημασία, για άνθρωπο) «ξερό» κεφάλι κάποιου, μυαλό

   ※  12ος αιώνας ⌘ Πτωχοπρόδρομος, ανωνύμου, (τέσσερα επαιτικά ποιήματα), Ποίημα Α', στίχ. 35 (35-39) @anemi.lib.uoc.gr

   Εἰ δὲ πολλάκις δόξει την καὶ φθάσει ὁ καρκατζᾶς της,
   καὶ ὁρίσει τὰ ψυχάρια της καὶ τὴν πρωτοβαβᾶν της,
   καὶ πιάσουν καὶ ταυρίσουν με καὶ σύρουν με εἰς τὴν μέσην,
   καὶ δώσουν μὲ τὰ τρίκωλα καὶ τὰ χαρακτικά μου,
   τίς ἔλθῃ καὶ ἐκδικήσῃ με καὶ ἐκβάλῃ με ἀπʼ ἐκείνης;

   D. C. Hesseling & Hubert Pernot (επιμ.), Poèmes prodromiques en grec vulgaire [Verhandelingender Koninklijke Akademie van Wetenschappen te Amsterdam, Afdeeling Letterkunde, Nieuwe Reeks, Deel XI, No 1], Johanes Müller, Amsterdam 1910.

Άλλες μορφές

• καρκαντζᾶς
• καρκαντσᾶς
• καρκατσᾶς

Πηγές

• καρκατζᾶς & καρκα(ν)τζάς -  Επιτομή του Λεξικού ⌘ Κριαρά της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, [μονοτονικό σύστημα]. 
• καρκα(ν)τσάς σελ.365, Τόμος 7 & σελ.366, Τόμος 7 - ⌘ Εμμανουήλ Κριαράς. Λεξικό της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Τόμοι Α-… (1969-). Επιμελητές: Τόμοι 1-14, Κριαράς. Τόμοι 15-22, Ιωάννης Ν. Καζάζης. Τόμοι 23-… Γ. Κ. Γιαννάκης. Πολυτονικό σύστημα: τόμοι 1-4, μονοτονικό: τόμοι 5-τέλος, pdf.Βιβλιογραφία.  Οι τόμοι 1-18 στα Άπαντα Εμμανουήλ Κριαρά στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας.