κατάλοιπο

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	κατάλοιπο	τα	κατάλοιπα
γενική	του	κατάλοιπου & καταλοίπου	των	κατάλοιπων & καταλοίπων
αιτιατική	το	κατάλοιπο	τα	κατάλοιπα
κλητική		κατάλοιπο		κατάλοιπα
Οι δεύτεροι τύποι, παλιότεροι, λόγιοι.
Κατηγορία όπως «βούτυρο» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κατάλοιπο < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική κατάλοιπον, ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου κατάλοιπος < καταλείπω. Μορφολογικά αναλύεται σε < κατά- + λοιπό < επίθετο λοιπός

• για τη σημασία στη χημεία και τις επιστήμες: σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική résidu ή από την αγγλική residue
• για τη σημασία «μετά το τέλος ή τον θάνατο»: σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική reliques

Προφορά

ΔΦΑ : /kaˈta.li.po/

τυπογραφικός συλλαβισμός : κα‐τά‐λοι‐πο

Ουσιαστικό

κατάλοιπο ουδέτερο

• ό,τι έχει καταλειφθεί, έχει απομείνει από κάτι, με την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος
  1. (φυσική, χημεία) ό,τι έχει μείνει μετά από χημική ή άλλη διεργασία

       ραδιενεργά κατάλοιπα, χημικά κατάλοιπα

  2. ό,τι έχει καταλειφθεί από κάποιον, ό,τι δημιούργημα έχει αφήσει πίσω του κάποιος μετά το θάνατό του

       Στα κατάλοιπα του ποιητή βρέθηκαν ανέκδοτα ποιήματα.

       τα κατάλοιπα ενός αρχαίου πολιτισμού

Συγγενικά

• κατάλοιπος (επίθετο)
• → δείτε τις λέξεις κατά, λοιπός και λείπω

Μεταφράσεις

    κατάλοιπο

αγγλικά : vestige (en), remnant (en) γαλλικά : séquelle (fr), résidu (fr), vestige (fr)

Πηγές

• κατάλοιπο - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• κατάλοιπο - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες σύμβολα)