κατακράτηση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	κατακράτηση	οι	κατακρατήσεις
γενική	της	κατακράτησης*	των	κατακρατήσεων
αιτιατική	την	κατακράτηση	τις	κατακρατήσεις
κλητική		κατακράτηση		κατακρατήσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, κατακρατήσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κατακράτηση < ελληνιστική κοινή κατακράτησις < αρχαία ελληνική κατακρατέω ((σημασιολογικό δάνειο) γαλλική détention / rétention )

Ουσιαστικό

κατακράτηση θηλυκό

• η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του κατακρατώ
  1. (νομικός όρος) η κατοχή με παράνομο τρόπο κάποιου πράγματος που δεν μου ανήκει και η μη απόδοσή του
  2. (νομικός όρος) η επιβολή περιορισμών ή φυλάκισης
  3. η συγκράτηση διαφόρων ουσιών, χωρίς τη δυνατότητα αποβολής τους

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις κατακρατώ και κρατώ

Μεταφράσεις

    κατακράτηση

ρωσικά : задержка (ru) -->