κεντέω

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

κεντέω < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *ḱent-

Ρήμα

κεντέω

1. (για έντομα) τσιμπώ
2. κεντρίζω, πληγώνω με κάτι αιχμηρό

Άλλες μορφές

• κεντῶ

Πηγές

• κεντέω - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• κεντέω - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.