κληρονομία

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	κληρονομίᾱ	αἱ	κληρονομίαι
γενική	τῆς	κληρονομίᾱς	τῶν	κληρονομιῶν
δοτική	τῇ	κληρονομίᾳ	ταῖς	κληρονομίαις
αιτιατική	τὴν	κληρονομίᾱν	τὰς	κληρονομίᾱς
κλητική ὦ!		κληρονομίᾱ		κληρονομίαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		κληρονομίᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		κληρονομίαιν
Το δίχρονο φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'σοφία' όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κληρονομία < κληρονόμος

Ουσιαστικό

κληρονομία θηλυκό

• κληρονομιά

Εκφράσεις

• κληρονομίαν λαμβάνειν τινός: αποκτώ την κυριότητά του