κοινοτισμός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	κοινοτισμός	οι	κοινοτισμοί
γενική	του	κοινοτισμού	των	κοινοτισμών
αιτιατική	τον	κοινοτισμό	τους	κοινοτισμούς
κλητική		κοινοτισμέ		κοινοτισμοί
Κατηγορία όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κοινοτισμός < κοινότητα + -ισμός

Ουσιαστικό

κοινοτισμός αρσενικό

• (πολιτική) πολιτική θεωρία που προτάσσει το συμφέρον της κοινότητας και της συλλογικότητας έναντι του ατομισμού

Συγγενικά

• κοινοτιστής
• → δείτε τις λέξεις κοινότητα και κοινός

Συνώνυμα

• κομμουναλισμός

Μεταφράσεις

    κοινοτισμός

ισπανικά : comunalismo (es)