κοκέτα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	κοκέτα	οι	κοκέτες
γενική	της	κοκέτας	των	κοκετών
αιτιατική	την	κοκέτα	τις	κοκέτες
κλητική		κοκέτα		κοκέτες
Κατηγορία όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κοκέτα < (άμεσο δάνειο) γαλλική coquette (ή από την ιταλική cochetta ) θηλυκό του coquet (μικρός κόκορας) < (ηχομιμητική λέξη)

Προφορά

ΔΦΑ : /koˈce.ta/

τυπογραφικός συλλαβισμός : κο‐κέ‐τα

Ουσιαστικό

κοκέτα θηλυκό (αρσενικό κοκέτης)

• αυτή που δίνει μεγάλη προσοχή στην εξωτερική εμφάνισή της

  ≈ συνώνυμα: φιλάρεσκη

Παράγωγα

• κοκεταρία
• κοκεταρίζομαι
• κοκετάρομαι
• κοκέτης (αρσενικό)
• κοκέτικα (επίρρημα)
• κοκέτικος

Μεταφράσεις

• Για γλώσσες που δεν έχουν ξεχωριστή λέξη για το θηλυκό σε αυτόν τον όρο, ή γενικά, δείτε κοκέτης.

    κοκέτα

γαλλικά : coquette (fr)